Geen woningschaarste in Oirschot ?

Jonge woningzoekenden in de gemeente Oirschot hebben het moeilijk. Er zijn domweg niet genoeg goedkope starters huur- en koopwoningen beschikbaar in Oirschot. Dus wijken ze uit naar Eindhoven of verder. Het komt ook voor dat mensen van buiten Oirschot een sociale huurwoning in Oirschot krijgen. Een regionale stoelendans.

In de laatste besluitvormende raadsvergadering van 26/11 vroeg Erik Strijbos (Sociaal Progressief Oirschot) hier aandacht voor. Hij vroeg of de wethouder bereid was de gehanteerde toewijzingsregels te wijzigen.

In zijn antwoord stelde wethouder Machielsen tot ieders verbazing dat hij dat niet kon, aangezien er geen woningschaarste is. Immers, woningzoekenden op de wachtlijst van de Oirschotse woningcooperaties krijgen gemiddeld binnen 6 maanden een woning. Landelijk is het gebruikelijk om pas van schaarste te spreken als de wachttijd langer is dan 24 maanden.

De oproep van Sociaal Progressief Oirschot gesteund door D66 werd verworpen. Er verbetert dus niets aan de beschikbaarheid van woningen voor jongeren in Oirschot.

Oorzaak : te weinig jongeren die zich inschrijven als woningzoekende. Een facebook bericht van WoneninOirschot.nl werd in de erop volgende 2 dagen 2000 keer bekeken en leidde tot vele reacties. “Zes maanden ? Ik wacht al 7 jaar !”

Ik begrijp het wel.  Het is niet de moeite waard om je in te schrijven, want de kans op een woning is nihil. Maar als niemand zich meer inschrijft, dan verandert er dus niets ! 

Mijn dringend advies aan jonge woningzoekenden : schrijf je binnen 1 week in, zie : www.oirschot.nl/sociale-huurwoning EN vul de enquête in, die we gaan gebruiken om te communiceren hoeveel mensen wachten op een sociale huurwoning.

Op die manier maken we de wethouder duidelijk dat er wel degelijk meer actie vereist is. 

Ruud Merks

Sociaal Domein Oirschot : kiezen voor Eigen Regie of Remmende Samenwerking.

De gemeenteraad besluit binnenkort over het sociaal domein.
Blijven we samenwerken met andere gemeenten? Of nemen we zelf verantwoordelijkheid voor de mensen voor wie het beleid is bedoeld. Samenwerken is positief. Je maakt gebruik van elkaars kennis en mogelijkheden. Je wordt gecorrigeerd op blinde vlekken.

Wat kan er tegen zijn op gemeenten die samenwerken ?

Niets. Zolang samenwerken betekent gebruik maken van elkaars ervaring en mogelijkheden.

Alles. Als samenwerken synoniem wordt met oeverloos overleg over gemeenschappelijke visies. En besluitvorming uitblijft.

Een voorbeeld uit mijn eigen praktijk. Een jonge, getalenteerde vluchteling is aangenomen op de Fontys Hogeschool in Tilburg. Een prebachelor jaar moet hem op hetzelfde niveau brengen als zijn Nederlandse medestudenten. Hij heeft voor dit jaar helaas geen recht op studiefinanciering. Zijn medestudenten uit Tilburg krijgen een aanvullend jaar bijstand. Met vrijstelling van sollicitatieplicht. Die wordt voor onze vluchteling afgewezen door ISD de Kempen. Moet hij gaan verhuizen van Oirschot naar Tilburg om deze vrijstelling te krijgen?
De directeur van ISD De Kempen zegt toe het in te brengen in het maandelijkse overleg met de wethouders van de 8 betrokken gemeenten. Na 2 maanden is er nog geen antwoord. Dus nog maar eens geïnformeerd bij onze Oirschotse wethouder. Ja, het is ingebracht maar er kan nog geen beslissing over genomen worden. Dit herhaalt zich een paar maal. En ineens zijn er 8 maanden voorbij!

Het voorbeeld (er zijn er meer) illustreert hoe intergemeentelijke samenwerking kan leiden tot besluiteloosheid. Zeer demotiverend voor de betrokken student. Aansturing vanuit eindverantwoordelijkheid van de daarvoor aangewezen persoon, de wethouder, is hier de oplossing.

De gemeenteraad beslist in oktober over de gewenste rol in het Sociaal Domein. Ik verwacht dat een meerderheid het verschil zal zien tussen Eigen Regie en Remmende Samenwerking.

Cruciale keuze voor de gemeenteraad in oktober over het Sociaal Domein

De Oirschotse gemeenteraad staat dit najaar voor de belangrijke keuze welke partners zij uiteindelijk kiest voor de uitvoering van Zorg, Participatie, Jeugdzorg en Armoedebestrijding. Voor mij staat voorop dat de gemeente hoe dan ook verantwoordelijk blijft. En resultaten van de uitvoerders controleert.

Het college heeft drie alternatieven gedefinieerd: samenwerken met de Dommelvallei, met de Kempengemeenten of met Best. Voor alle vier onderdelen uit het sociaal domein wil het college één samenwerkingsverband, en geen versnippering. Ze laat een onderzoeksbureau uitzoeken welk alternatief het beste is voor Oirschot.


Nu is boodschappen doen bij één supermarkt echter geen garantie voor het lekkerste brood, het beste vlees en de verste vis. Gelukkig heeft het bureau zelf nog een vierde alternatief bedacht: de gemeente deelt de regie niet met partnergemeenten en besteedt uitvoering zelf uit aan die zorgaanbieder die hiervoor de juiste professionals in huis heeft. Het voordeel van dit vierde alternatief is dat de gemeente zich niet kan verschuilen achter beleid dat door partnergemeenten is uitgevoerd. Delegeren van werkzaamheden betekent immers niet dat je geen verantwoordelijkheid meer hebt. Of het nou om delegeren aan een zorgaanbieder of aan een partnergemeente gaat.

Twee gouden regels uit het management handboek zijn :
1. delegeer taken, maar nooit verantwoordelijkheden.
2. vertrouw je professionele partners, maar controleer wel in- en output.

Om die verantwoordelijkheid goed te nemen zal de gemeente consequent moeten bijhouden wat de kosten zijn. En de resultaten van uitvoerenden controleren. Dit is de afgelopen jaren niet altijd gebeurd. De gemeente heeft onlangs uitvoerende partijen als LEV, WSD en ISD een half jaar gegeven om eenvoudige kengetallen te produceren. Zoals bijvoorbeeld het aantal mensen dat uit de bijstand aan een duurzame job is geholpen, of wat de totale wachttijd voor jeugdhulp was. Ik vind dat dit veel eerder had gemoeten.

Dat moet en kan beter in Oirschot! Als je geen cijfers hebt dan kun je niet bijsturen. Ik vind dat de raad akkoord moet gaan met het inmiddels door B&W voorgestelde vierde alternatief. En het college mee moet geven essentiële kengetallen te definiëren om de resultaten van uitvoerders te controleren.